اسرائیل در محیط نزدیک بر برتری نظامی و امکان مداخله تکیه می‌کند، در منطقه به دنبال همکاری و نفوذ است و در برابر قدرت‌های بزرگ ناچار می‌شود رفتار خود را با محدودیت‌های آنها تنظیم کند. آیا این تفاوت‌ها از الگویی منسجم در سیاست اسرائیل خبر می‌دهند؟ این مقاله با بررسی چارچوب پیشنهادی الای رتیگ و ایتان شامیر، رابطه میان قدرت، آزادی عمل و امنیت پایدار را دنبال می‌کند. پرونده‌های غزه، لبنان، سوریه، توافق‌های ابراهیم و روابط با آمریکا نشان می‌دهند که هر تصمیم، علاوه بر دستاورد فوری، بر امکانات و محدودیت‌های آینده نیز اثر می‌گذارد.

ادامه مطلب