این مقاله از یک تجربه شخصی آغاز می‌شود: مواجهه با افرادی باسواد و اهل تحلیل که در برابر جنایت آشکار، نه از سر ناآگاهی بلکه با اتکا به نظریه و استدلال سکوت یا توجیه می‌کنند. متن با مفهوم «جهل مسلح به دانش» توضیح می‌دهد چگونه دانایی می‌تواند به ابزار ندیدن بدل شود. با روایت جدال سارتر و کامو، و با ارجاع به آرنت و روان‌شناسی شناختی، مقاله نشان می‌دهد مشکل فقط یک ایدئولوژی خاص نیست، بلکه فروپاشی قوه داوری در دل عقلانیت هویتی است.

ادامه مطلب