این مقاله پژوهشی بررسی می‌کند که جریان تکنوکرات توسعه‌گرا در ایران چگونه از اندیشه‌های متفکرانی مانند وبر، هانتینگتون و فوکویاما تأثیر پذیرفته و چگونه این افکار توسط چهره‌هایی چون مسعود نیلی، محمود سریع‌القلم و روغنی‌زنجانی به سیاست‌های اقتصادی و نهادی ایران ترجمه شده است. مقاله ضمن واکاوی مسیر سه‌دهه‌ای این جریان، نقدهای واردشده—از برچسب «نئولیبرالی» تا اتهام «فکر استعماری»—و پاسخ‌های احتمالی آنان را بررسی می‌کند.

ادامه مطلب