جهانی‌سازیِ سه دهه اخیر بر اولویت کارایی بنا شده بود، اما هم‌زمانی کووید ۱۹ و جنگ اوکراین نشان داد که زنجیره‌های تأمین فوق‌بهینه در حوزه‌های راهبردی شکننده‌اند. دولت‌ها به جای جبران شکست بازار، بازارهای راهبردی را به ابزار رقابت قدرت تبدیل می‌کنند. سیاست صنعتی جدید با چهار ستون بازگرداندن تولید، دوست‌سپاری، محاصره تکنولوژیک و استانداردگذاری رقابتی، مسیر تکامل رقیب را هدف می‌گیرد. در این میان، قدرت در نفت چانه‌زنی بر قیمت است اما در تراشه وتو بر امکان تولید. امنیتی‌شدن گلوگاه‌های فناوری به امنیتی‌شدن معماری دلار و شکل‌گیری جهان تکه‌تکه می‌انجامد.

ادامه مطلب